//////

Być teoretykiem

Hurtownia biżuteria sztuczna jest znacznie tańsza

Tania, ale niezwykle efektowna. Taka może być i często jest biżuteria sztuczna. Wyroby zaliczane do tej kategorii dodatków przestały być postrzegane jako niezbyt eleganckie, czy wręcz tandetne. Obecnie są chętnie noszone, ponieważ wyglądają efektownie. A do tego często są bardzo tanie, a na pewno można je kupić w o wiele przystępniejszej cenie nić produkty wykonane ze złota, platyny, czy chociażby srebra. Niskie ceny, jakie oferuje swoim klientom hurtownia biżuteria sztuczna, to niewątpliwie jeden z zasadniczych fundamentów budowania popularności sztucznej biżuterii. Można kupić je chociażby na jeden raz czy jako uzupełnienie wyłącznie konkretnej stylizacji. Cena jest bowiem na tyle przystępna, że wiele osób może sobie na to pozwolić bez problemu. Oczywiście warto inwestować także w bardziej klasyczną biżuterię, choć przy niewygórowanych zarobkach raczej nie uda się wypełnić nią całej skrzyneczki na biżuterię. I wcale nie trzeba tego robić, ponieważ ta sztuczna idealnie uzupełni wizerunek.

MOŻLIWE ZROZUMIENIE

W takiej tylko płaszczyźnie (od wewnątrz — na zewnątrz) możliwe jest zrozumienie mowy wewnętrznej w formie lo­gicznej, a nie tylko wąsko-językowej lub psycholo­gicznej. Wobec tego — i to po trzecie — mowa we­wnętrzna (wraz z jej elementarną formą monordialogu) może być przedstawiona jako dialog tych hi- storyczno-kulturowych sposobów myślenia (działal­ności), które zostały zinterioryzowane w postaci róż­nych głosów mojego własnego Ja i których spór stanowi formę konstytuowania, tworzenia nowych fenomenów kultury (wiedzy, idei, dzieł sztuki). Tak więc sugestie Wygotskiego pozwoliły nam sformułować to samo przypuszczenie logiczne, do którego dawno już doszedł Hegel: że formą ruchu myśli twórczej jest pojęcie (jako całość), wewnątrz którego i dzięki przekształceniom którego zachodzą coraz dalsze metamorfozy.

CEGIEŁKA UMYSŁU

Pojęcie nie jest „cegiełką” myśli, ale jej gmachem, jej totalnością. Uchwycenie twórczego ruchu myśli (mowy zwróconej do samego siebie) w tekście — na przykład w pracach teoretycznych — wymaga przed­stawienia (idealizacji) i teorii, i książki, i systemu filozoficznego jako pojęcia. Sądzę, że zestawiając idee Hegla i Wygotskiego mogliśmy lepiej przygotować się do historiologicznej analizy logiki filozoficznej nowożytności. Co praw­da, same idee przedstawione w tym rozdziale pra­wie wcale nie będą czytelnikowi w dalszej lekturze potrzebne nie będziemy bowiem opisanej tu tech­nologu wykorzystywać – jednak jako konstrukcja myślowa, na której szczycie będą ukazywać się na­stępne idealizacje, zestawienie Hegla i Wygotskiego było niezbędne.

 

ZAMYSŁ I WYZNACZNIKI REKONSTRUKCJI

Kilka słów o samym pojęciu „rekonstrukcja historiologiczna”. Zakładam, że właściwości logiczne „teoretyka-klasyka” zostaną odtworzone w ich kon­kretności historycznej z okresu gdzieś mię­dzy 1630 a 1970 rokiem. Powinny to być określenia ogólne (logiczne) i szczególne (historyczne). Zakłada to także szczególne rozumienie logiki (takie właśnie, jakie tu rozwijamy). Wewnętrzne Ja, które będzie­my rekonstruować w „głowie”, „teoretyka-klasyka” są czymś koniecznym i powszechnym w takiej szcze­gólnej sytuacji, w której człowiek stoi przed zada­niem aktualizacji logiki (możliwości) bytu przed­miotów jako logiki współdziałania (współ­działanie jest tu pojęciem granicznym) „punktów Kuzańczyka”.

TEORETYK -KLASYK

Po drugie, właściwości myślenia „teoretyka-klasy­ka” będą właśnie rekonstruowane. Znaczy to, że sam styl przyszłych opisów będzie połączeniem fi­lozoficznej formy teoretyzowania (otwartych, maieutycznych rozmyślań, demonstrowania procesów własnego myślenia) z formą teoretyzowania histo­rycznego (którego wynikiem nie jest teoria po­zytywna typu przyrodoznawczego, lecz właśnie hi­storyczna rekonstrukcja, odpowiedź nie na pytanie: „Co jest istotą procesu?”, ale: „Jak to było?” lub: jak się to przedstawia w rzeczywistości?”). Z kolei należałoby uściślić pojęcie „teoretyk-klasyk” oraz uzasadnić wybór takiego właśnie przed­miotu analizy.